Glastuinbouwproductie in droge gebieden steunt doorgaans op verdampingskoeling, waarvoor grote hoeveelheden water nodig zijn. In recente, langdurige tomatenproeven in aride klimaten onderzochten we of gesloten kassen, uitgerust met mechanische koeling en ontvochtiging, het waterverbruik drastisch kunnen verlagen door gewastranspiratie terug te winnen.
Over acht proeven behaalde het systeem een gemiddelde Product Water Use (PWU) van 4,2 liter per kilo tomaten, met minima rond 2 liter per kilo. Dit is tien keer lager dan de meest efficiënte verdampingskoelsystemen en veertig keer lager dan de gangbare commerciële praktijk. Meer dan 80% van de getranspireerde waterdamp en al het drainwater werden teruggewonnen en hergebruikt.
Gesloten kassen bieden duidelijke voordelen
Naast waterbesparing minimaliseert een gesloten kas ook emissies naar buiten; vocht, pesticiden en toegevoegde CO₂. Er is ook een keerzijde: een aanzienlijk hoger elektriciteitsverbruik voor koeling en ontvochtiging, gemiddeld 8 kWh per kilo tomaten.
De haalbaarheid van dergelijke systemen hangt daarom af van de lokale waardering van hulpbronnen. Waar water schaars is of emissiereductie prioriteit heeft, bieden gesloten kassen duidelijke voordelen. Waar elektriciteit duur is blijven conventionele, geventileerde kassen waarschijnlijk aantrekkelijker. Deze afweging tussen hulpbronnen kan wereldwijd worden toegepast om per locatie het meest geschikte kasconcept te bepalen.
Tekst: Ilias Tsafaras
