Wetgeving vereist dat we in 2027 nagenoeg emissieloos telen. Telers recirculeren en proberen zo min mogelijk te lozen. Met een nitraatmeter kan de teler zelf de voedingsoplossing meten, maar ook lekkages opsporen naar of in het oppervlaktewater. Zo’n meter moet dan wel handzaam, betrouwbaar, robuust en draagbaar zijn en een groot meetbereik hebben (0-25 mmol NO3 per liter).

In de afgelopen jaren zijn verschillende nitraatmeters op de markt gebracht. Vaak onpraktisch of te duur en daardoor niet breed toepasbaar. De meter zou moet werken als een alarmbel en een indicatie geven dat er iets aan de hand is. De nauwkeurigheid hoeft minder te zijn dan van laboratoriumanalyses en daardoor zal een nieuw apparaat hopelijk goedkoper zijn.

Vergelijkende test handmeters

In de komende drie jaar vergelijken we bij Wageningen University & Research verschillende meetprincipes met elkaar. Dit jaar stellen we de randvoorwaarden voor de handmeters op en maken we een vergelijkende test. Metingen beoordelen we op nauwkeurigheid, gebruiksgemak, het rechtstreeks naar de computer versturen van de data, het kalibreren van de sensor en de aanschafprijs. Dit project wordt gefinancierd vanuit Topsector Tuinbouw en Uitgangsmaterialen, Kennis in je Kas (KIJK) en STOWA. Partners zijn IMEC, Acacia Water, Hoogheemraadschap Delfland, AKVO, Glastuinbouw Nederland en Fixeau.

Tekst: Erik van Os