“Schrijf maar even wat over het afgelopen jaar”
Lekker simpel, zo’n opdracht. Het was nogal een jaar.

Het jaar begon met de formatie van Rutte IV, een wanhoopsdaad van de partijen die ons zo in de steek hadden gelaten dat zij er eerder voor waren afgetreden. Je hebt een bagger regering, schudt het door elkaar en dient het weer op als frisse ploeg. Lekker begin.

De gasprijs steeg, de inflatie liep op.

Begin 2022 voorspelde het CPB (>170 hoogopgeleide ambtenaren ad € >200K per jaar) een koopkrachtdaling van 2,7%. Dit bleek nog eens een nuttige voorspelling. Het leven werd ietsje duurder. “De onstuitbare geldcreatie van de afgelopen jaren is hiervan niet de oorzaak”, riep DNB. Het komt door ‘ook onze’ oorlog.

Oekraïne stond paraat. Het afgelopen decennium was zij door het westen volgepropt met wapens en getraind door onze legers. Getergd door de almaar oprukkende NAVO was Poetin uiteindelijk zo dom om er binnen te trekken. Dat maakte Oekraïne opeens onze beste vriend, nu horen we niemand meer over hun uitdijende corruptie. We ruilden de Russische Beer in als energieleverancier tegen Uncle Sam. Dat zou ze leren. Die enge Trump had ons al eerder toegeblaft bij hem te kopen, maar die sullige verstrooide Biden kreeg het voor elkaar. Op de wereldmarkt steeg de olieprijs met 2% en onze tuinders gasprijs steeg met 2.000%. Daarin zit dan wel 15 cent per m³ transport. Gas per schip is nu eenmaal duurder dan ‘per pijp’. Deze ruil kost Europa 1 miljard euro per dag. We zijn lekker bezig. Gelukkig had een aantal collega’s hun energie vastgelegd en zij zijn spekkoper. Als netto resultaat verwacht ik een flinke ‘shake out’. Sommigen haken grijnzend af met een uitpuilende portemonnee wegens duur verkochte energiecontracten en anderen zijn plotseling straatarm wegens nog te betalen energierekeningen.
Massaal verwaarlozen we onze kwaliteit. Het licht gaat uit en de temperatuur omlaag. Het zet de sector 30 jaar terug in de tijd en we breken onze bedrijfstak zorgvuldig af. Dit tot groot genoegen van de politieke macht die de agrarische sector liever vandaag dan morgen kwijt is. De ‘plastic kerstbomen’ generatie zal wat geduld moeten hebben. De crisis van 2008 leidde pas in 2014 tot een piek in de problemen en op dat tempo modderen we nog tot 2027 voort.

Ook spreekt men voor het eerst over 18 miljoen Nederlanders. Iets meer dan de helft hiervan werkt, sorry ‘heeft een betaalde baan’ heet dit tegenwoordig. Daar weer de helft van heeft zelfs een voltijdsbaan en dan nog een keer de helft, zo’n 2.2 miljoen ondernemers doen 2 voltijdsbanen.
Er zijn ook nog een miljoen ambtenaren waarvan weer de helft alle regelgeving bedenkt, of laat bedenken, waar u en ik op vastlopen. Ambtenaren die werken zijn er ook, ziekenverzorgers, leraren,  wetenschappers en politieagenten. Maar de werkers zijn, of worden in rap tempo uit gefaseerd en geprivatiseerd. Verder zijn ambtenaren veelal ‘bedenkers’. Ze doen geen brug meer open maar bedenken de kaders waarin particuliere bedrijven de zorg voor het openen van de brug dienen te vatten. Iedereen is bezig met ‘wat er moet gebeuren’ maar niemand, helemaal niemand, voelt zich geroepen het ook te gaan doen. Bij die afslag aangekomen loopt elk initiatief spaak en gaat het steevast fout. Zelfs het aanbieden van excuses voor enkele geselecteerde wandaden van onze voorouders is dan al te moeilijk.
Nederland komt ondertussen om in de adviseurs en coaches maar er is geen loodgieter, metselaar of vonkentrekker meer te vinden. Wilt u meer verdienen? Schop de adviseurs de deur uit en doe, of beslis in 2023 ook eens iets zelf zou ik zeggen, dat verhoogt je besteedbaar inkomen aanzienlijk.

Ook schopten we de Russische Beer uit het SWIFT betalingssysteem. Die Rus mocht dan kanonnen hebben, wij hadden naast de morele superioriteit namelijk ook een ingenieus zakelijk vernuft en daarmee pakten we hen economisch keihard aan. Met een economie zo groot als de Benelux zou ze in enkele weken op haar rug liggen. Blijkbaar snapt de wereld ons vernuft niet erg. De Rus heeft een paar banale maar cruciale grondstoffen die ze ons nu via omwegen duur verkoopt en waar wij niet zonder kunnen. Onze idealen van energietransitie en circulaire economie liggen nog decennia ver weg, ook al weet onze politiek dit nog niet. Het resultaat is een ongekend hoge roebelkoers en een Nederlandse bevolking die massaal zit te barsten van de kou. Geen warmtepompen maar houtkachels. Beetje jammer wel.

2022 was in mijn ogen een stom, leugenachtig en dramatisch jaar en ons wacht in 2023 meer van hetzelfde. Er komt echt nog geen ommekeer, misschien zo rond 2025 als we het geklungel, de kou en armoede zat zijn. Misschien dat Nederland het woke geleuter en de softe zieltjes dan zo zat is dat er gekozen wordt voor het eerste kabinet Wilders in een wanhopige poging politiek Den Haag weer oog te laten hebben voor de belangen van de eigen bevolking. Misschien dat we dan een stapje terug doen in het beleren van de wereld en ons onze eigen nietigheid en afhankelijkheid realiseren. Niet dat ik daar nu zo naar uit zie, maar ik zie het wel gebeuren. In 2023 zal de herschikking van de wereldorde verder doorgaan. Ons kleine landje speelt geen rol, voor ons wordt het helemaal niets, nou ja het wordt nog meer crisis.

Hou je kop omhoog, sla een waterput, begin een groentetuintje en leer weer wecken. Kortom probeer te overleven.

Hans de Vries (was vroeger potplantenteler)
Hans@FrogsFarms.com