Bij de plaatselijke juwelier prijkte dit woord op een groot bord jarenlang boven zijn winkel. Vroeg je er de juwelier naar, dan kwam er een ietwat onduidelijk verhaal over verkassen naar Drenthe. Maar… “We hoefden ons geen zorgen te maken”, zei hij dan. Het was nog niet zover. Het bord is weg en de juwelier zit er nog steeds. Drenthe is blijkbaar niet doorgegaan, of het was een Aalsmeerse list om klandizie te trekken.
Moet vaak denken aan die ‘uitverkoop’ als ik weer eens zie hoe Nederland alles waar wij goed in zijn aan het wegslopen en opruimen is. Nederland wil alles kwijt wat werkt, saai en efficiënt is en de afgelopen decennia de rekeningen heeft betaald. Dat waar we van eten en waar we over de gehele wereld om benijd worden, moet ingeruild tegen iets verhevens waarvan de overheid denkt dat dit nu precies de toekomst is. Het bekende moet weg, dat regelen en belasten we dood. Het nieuwe geven we enorme subsidies. De overheid zelf leert niets en 90% van de bestuurders en beleidsmedewerkers heeft nimmer in een ‘normale’ baan gewerkt. Dus zij weten het echt wel.
Neem de chemie, de moeder van alle industrie: zonder chemie geen kunstmest. Die kunstmest en met name stikstof voorkomt dat 75% van de mensheid verhongert. Zonder chemie ook geen gewasbeschermingsmiddelen, geen glas, geen papier, geen staal, geen cement of medicijnen. Het lijkt me te verdedigen dat onze nieuwe heilige graal, het klimaat, er niet slechter van wordt als 75% van de mensheid wordt opgeruimd. Maar mij lijkt het wat simpel en het getuigt niet van de geclaimde poezelige hoogstaande moraal om die 75% een zekere dood in te jagen.
Chemie is dus de basis van alles, dat koester je, zoals je als land ook je eigen voedselvoorziening koestert. Niet dus. Het mag allemaal weg, Balkenende kwekte het ruim 20 jaar geleden al. Wij werden een kenniseconomie. Balkenende en wat na hem kwam realiseerde zich blijkbaar niet dat kennis en productie onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. Haal je de productie weg, dan verdwijnt ook de kennis. We zijn ondertussen met zijn allen zo ontzettend dom dat de uitverkoop gewoon blijft doorgaan. Met het vertrek van de garnalenvissers verschrompelt ook onze visserij.
Onze politieke elites stellen hun symbolische deugd boven materiële competentie en voeren beleid wat is gevormd door narratieven in plaats van door reële beperkingen. Ze behandelen energie als een ethisch probleem in plaats van een economische noodzaak. De chemische industrie symboliseerde ooit de triomf van wetenschap, industrie en energie, ingezet ten dienste van de menselijke vooruitgang. De huidige neergang symboliseert de waanvoorstelling van de triomf van ideologie over fysica en economie onder politieke elites. En, zoals altijd, zullen de chemie, fysica en economie uiteindelijk het laatste woord hebben. Alleen niet in Nederland, het verplaatst zich naar landen waar ze wel welkom zijn.
Ook al is de wereld jaloers op onze tuinbouw! De kwaliteit van het product en de super schone manier waarop we onze producten telen met een minimum aan toegevoegde energie. Het maakt de bestuurders niet uit. “Kan wel weg”, lees je in vrijwel elke krant. “Voegt weinig toe aan ons BNP”, komt er dan achteraan. Dat is dan de dank.
We zijn als tuinbouw en als gehele agrarische sector echter dermate goed dat we onze groenten, fruit en andere verse levensmiddelen voor letterlijk een appel en een ei aan onze inwoners en over de wereld verkopen. Ons land is er niet trots op, of blij mee. Nee, ze gebruiken onze efficiëntie als argument dat we ‘weinig’ toevoegen. Tevreden zijn ze pas als ze straks de elders aanmerkelijk milieuvervuilender etenswaren en bloemen per bulderende 747’s ingevlogen krijgen tegen 5 of 10 maal de prijs. Onze gewasbescherming wordt ons als tuinbouw afgepakt, de eisen die gesteld worden aan de waterkwaliteit worden opgeschroefd en daarna roepen ze “jullie zijn vies”.
We gaan als tuinbouw in de uitverkoop!
Hans de Vries (was vroeger potplantenteler)
Hans@FrogsFarms.com
