Ik werd vanmorgen wakker en dacht: Wat als de overheid, net als bij stikstof, ook bij het aardgas opeens een ruk aan het stuur geeft? Wat als de plotselinge boodschap van de regering is: beste tuinder het is mooi geweest met uw gasverbruik? Wat als een plaatselijk of regionaal actiecomité de publiciteit zoekt om de glastuinbouw te betichten van verspillers van ons kostbare gas?

Met die vragen word ik soms wakker sinds ik de boeren massaal naar het Malieveld zag trekken. Zij worden geconfronteerd met onbegrijpelijke wetgeving, die veel landbouwbedrijven bedreigt in hun voortbestaan. Opeens is de rol van de land- en tuinbouw als belangrijke producent van ons dagelijks voedsel aan slijtage onderhevig. Gelukkig hebben de boeren nog de sympathie van de bevolking, maar ook dat is geen garantie voor de toekomst.
In diezelfde week zag ik een reportage bij EenVandaag over lichtuitstoot. In aanloop naar de Nacht van de Nacht kreeg een actiegroep cameratijd om een rozenteler neer te zetten als lichtvervuiler, die maar naar het buitengebied moet verkassen. Flinterdunne argumenten over verstoring van het leefniveau van jonge eenden. Alsof er in de buitengebieden geen jonge beestjes leven. Ooit stond de kas in het buitengebied, het is de oprukkende woningbouw die de situatie heeft veranderd.

Ook als glastuinbouw kunnen we door de overheid, of de publieke opinie plots in het verdomhoekje worden gezet, zelfs al voldoe je netjes aan de gestelde wet- en regelgeving. Daar kan ik me erg druk om maken. Vooral ook omdat ik niet beschik over krachtige argumenten en instrumenten om passend weerwoord te geven. Hoe kunnen we op overtuigende en passende wijze ons bestaansrecht aantonen? Hoe pareer je negatieve publiciteit vanuit burgers, die oprecht denken dat paprika’s en tomaten in het buitenland duurzamer worden geteeld dan in ons land. Natuurlijk kunnen we onze productie verplaatsen naar Zuid- of Oost-Europa, maar daar is de aardbol echt niet bij gebaat, om over de Nederlandse economie nog maar te zwijgen.

De conclusie is helder: bagatelliseren van de roep om duurzaamheid is dom. Zorg maar dat je het klimaat aantoonbaar serieus neemt en de stimuleringsmaatregelen van de overheid oppakt. Want voor je het weet heb je geen bestaansrecht meer en is het Malieveld de laatste strohalm. En wij hebben geen tractoren om onze noodkreet kracht bij te zetten.

Maikel van den Berg, zaadteler in Bleiswijk