Binnen afzienbare tijd komt de innovatieve bladsnijrobot op de markt. Door samen te werken met een consortium van teeltbedrijven en een nieuwe productiepartner verwacht het producerende technologiebedrijf een robot te kunnen introduceren, die zich kan aanpassen aan de steeds wisselende omstandigheden in de kas.

Er wordt door Priva hard gewerkt aan de uitontwikkeling van bladsnijrobot Kompano om deze goed en binnen afzienbare tijd op de markt te introduceren. “We maken tempo in productontwikkeling en gaan gericht op ons doel af”, zegt Ronald Zeelen namens het bedrijf uit De Lier.

Dat is nodig, want het project heeft vertraging opgelopen sinds de bladsnijrobot drie jaar geleden op de GreenTech in Amsterdam werd geïntroduceerd. De toenmalige productiepartner van de robot-hardware bleek helaas niet in staat om een voor de telers goed bruikbaar product te leveren. Priva moest daardoor op zoek naar een nieuwe partij, die de uitontwikkeling en productie van de hardware op zich zou kunnen nemen en vond deze vorig jaar in MTA uit Helmond.

Consortium teeltbedrijven

“Robotica is een complex verhaal als het gaat om de glastuinbouw”, zegt Zeelen. “Producenten zitten vooral in de hightech-sector en werken in een wereld waar standaard de standaard is, maar in de glastuinbouw werkt het niet zo. Er zitten gewoonweg heel veel variabelen in een kas en je kan daar niet zomaar machinebouwspecificaties op plakken. Dat maakt het lastig.”

Het technologiebedrijf probeert de vertaalslag tussen glastuinbouw en de hightech sector te maken door samen te werken met een consortium van teeltbedrijven. “Op die manier kunnen we risico’s toetsen en vragen voorleggen”, legt Zeelen uit. Hij geeft een voorbeeld: “Willen we de robot autonoom van het ene pad naar het andere pad laten manoeuvreren, dan heeft de robot buisrails nodig. Uit een enquête blijkt dat de buisrails in de helft van de kassen los ligt. Dan zijn er twee opties: of we ontwikkelen een slim systeem, waarbij de robot zelf uitvindt waar die rails precies ligt, of we vragen de telers of zij genegen zijn om hun buisrails vast te leggen. Voor dat soort zaken bevragen we het consortium. Dat werkt heel verhelderend en daarmee ontwerpen we een product waar de teler ook echt iets aan heeft. We willen aan de ene kant een goed product, maar aan de andere kant willen we ook niet nog vijf jaar bezig zijn met onderzoek.”

Pragmatische oplossing

Het is de bedoeling dat de robot zich zoveel mogelijk autonoom door de kas beweegt. Het technologiebedrijf heeft gekozen voor twee mogelijkheden. Als er naast de robot andere bewegingen in de kas plaatsvinden, moet een medewerker de robot handmatig overzetten naar een volgende rij. Wanneer er geen medewerkers in de kas zijn, kan de teler de robot zo instellen dat hij de rijen afgaat die zijn ingesteld, zonder tussenkomst van de mens. “Het is onze bedoeling dat de robot zich zo onafhankelijk mogelijk kan verplaatsen, zonder dat de teler grote aanpassingen in de kas hoeft te doen.”

Zeelen noemt het een pragmatische oplossing. “Bladsnijden is een laagwaardige handeling, dus de ruimte om te investeren is beperkt.” De camera’s van de bladsnijrobot kijken continue om zich heen. De vision software zoekt in de beelden naar bladstelen. Als deze, door Priva zelf ontwikkelde sofware een bladsteel heeft gevonden, wordt de robotarm gericht en voorzichtig naar het blad bewogen om trossen niet te beschadigen. Het blad wordt geknipt en de robotarm wordt uit het gewas bewogen.

Kosten per blad

Wanneer de robot precies in de markt wordt gezet, kan Zeelen nog niet zeggen. Wel laat hij weten dat de robot als dienst wordt geïntroduceerd en niet als product. “In eerste instantie zouden we een robot ontwikkelen, die telers konden kopen. Dan zou de investering bij de individuele teler liggen, maar eigenlijk past dat niet meer bij deze tijd. Arbeid wordt ook ingekocht en afgerekend in kosten per blad. Dus waarom niet als het gaat om een robot?”

Maar zien telers dat wel zitten? Willen ze niet gewoon het product kopen, zodat ze er zelf grip op hebben? “Ik snap dat sentiment, maar dit sluit beter aan op de dag van vandaag. Wanneer we het als servicemodel in de markt zetten, dan heeft de teler er geen omkijken naar. Waarom zou je nog willen nadenken over dingen als onderhoud en de keuze tussen reparatie en vervanging? De robot moet het gewoon altijd doen.”

Tekst: Marjolein van Woerkom