Vlak voor het schrijven van mijn laatste column voor Onder Glas vloog ik terug van Tanzania naar Nederland. Als drukke westerling is het dé bestemming om even gas terug te nemen. De mensen hebben er geen haast. Als ze geld hebben, bouwen ze een stukje aan hun huis en als het op is dan stoppen ze weer. Van lenen word je doodongelukkig. Het geeft alleen maar stress.
De lodges op de toeristische plekken werden in ons geval beheerd door Italianen en Zwitsers. Ze maakten zich er druk om ieder detail en zo zorgden ze voor een heerlijke en goed georganiseerde vakantie. Waarom maken wij ons eigenlijk zo druk? Het lijkt erop dat we alles zo vreselijk efficiënt moeten doen omdat je anders niet ‘overleeft’. Een soort westerse werkelijkheid: wat wij als ondernemers als beste weten en gewoon moéten kunnen.
Zeven jaar geleden daagde Roger Abbenhuijs me uit om deze column te schrijven. Ik moest daar echt even over nadenken. Een column schrijven kan iedereen. Eentje die impact heeft op het denken en doen van lezers niet. Ik heb altijd geprobeerd de actualiteiten in ons vak in perspectief te zetten. Toen ik begon was ik 34, net vader en ‘maar’ een kleine paprikatuinder. Gelukkig heb ik toch ‘ja’ gezegd tegen de maandelijkse plicht om overal iets van te vinden. Het bleek namelijk heel erg nuttig om met de toekomst bezig te zijn en in je hoofd een visie te ontwikkelen.
Ik vond bijvoorbeeld wat van waterkwaliteit, dat die omhoog moest, dat er zuurstof in moest zitten. Ik zal niet zeggen dat het mijn verdienste is, maar veel collega’s zijn ermee aan de slag gegaan en de aandacht voor waterkwaliteit is tegenwoordig vanzelfsprekend. En zo ging dat met heel veel onderwerpen, zoals Het Nieuwe Telen, autonoom telen, energie, CO2, gewasbescherming, noem maar op. Maar het allerbelangrijkste is dat ik me in die tijd heb kunnen ontwikkelen. Ik was op die momenten veel bezig met de toekomst en minder met het verleden.
Ik vind het een eer dat ik met drie hoofdredacteuren heb mogen samenwerken. Hoe beter je ‘aangelijnd’ blijft bij het nieuws, des te beter je zelf keuzes maakt. Erg fijn dat er journalisten zijn die erg hun best doen om ons als telers verder te brengen met actualiteiten.
Nog even terug naar die waanzinnig mooie natuur van de Serengeti. Hoe fantastisch de natuur in elkaar zit en hoe mooi de balans is tussen leeuwen en zebra’s. Daar kunnen wij met onze inzet en efficiëntie lang niet aan tippen.
Maikel van den Berg, zaadteler in Bleiswijk
