Mooie kleur toch? Rood! Een echte bloemenkleur. Maar ‘Code Rood’ staat niet langer voor de Baccara en zelfs niet voor Red Naomi, maar voor rampspoed. Ons KNMI (omzet ± € 100 miljoen gemeenschapsgeld) heeft haar eigen belangrijkheid een enorme boost gegeven door flink met kleuren te zwaaien en er kan geen dapper zonnestraaltje of sneeuwvlokje zijn of de kleurenkaart wordt getrokken om die club in het nieuws te krijgen.
Het altijd alerte CNV wijdt er zelfs een website aan. ‘Wat zijn uw rechten bij code rood!’. Voor wie het een gedoe vindt zich hierin te verdiepen, in het kort lees je daar dat bij code rood u alles doorbetaalt, maar er niemand komt werken. Dat doe je dan als baassie maar zelf. Ons hele land is ondertussen redelijk rood want deze tendens zie ik overal.
Afgelopen dagen was het lekker warm. Als ‘op vakantie’ sloeg de warme deken bij het naar buiten stappen om je heen. Heerlijk gevoel wel, vond ik een kwartiertje tot een half uur, daarna wilde ik wel weer graag naar binnen. Maar om nu te zeggen “Rood”?
‘Code Rood’ riepen radio en TV de afgelopen weken om het hardst. En weer al die lui in beeld die nog nooit echt hebben gewerkt (ze zijn tenslotte wetenschapper, of wetenschapper in de dop) en verdienen hun geld voor 90% met vertellen hoe het weer geweest is en besteden slechts 10% van hun zendtijd aan hoe het weer zou kunnen gaan worden. Hoorde zo’n weerknakker afgelopen week een heel verhaal houden over het weer in Frankrijk. ‘Frankrijk’ vond ie een mooi woord want hij mocht het wel een keer of 20 zeggen. “In Frankrijk”, ja ook warm. Pfff.
Ondertussen wordt het ‘code geleuter’ al overgenomen door de medische sector, de bouw, cybersecurity en zelfs het Ministerie van Buitenlandse zaken stuurt me zo af en toe een briefje waar ter Wereld ‘Code Rood’ van toepassing is. Daar is het overigens meestal niet ‘het weer’ maar een stel idioten die de hap een kleur geven.
Ondertussen is zo hier en daar wel een enorme hagelbui gevallen en zijn de collega’s wiens halve bedrijf is stuk gehageld bijgepraat door hun verzekeraars. Daar hebben een paar gestudeerde types hen uitgelegd dat ‘de polis hier ondanks tientallen jaren premie betalen helaas geen dekking biedt’.
Eén ervaring hier:
1) De 10% coulance regeling die ze je, als gebaar van hun goede wil (tegen algehele kwijting) aanbieden niet accepteren.
2) Zelf je contra expertise betalen.
3) Niet akkoord gaan met de standaardregel dat de experts bij onenigheid over de hoogte van de schade nu alvast een derde expert benoemen wiens oordeel bindend is, maar voor die beslissing verwijzen naar de rechtbank.
4) Op zoek naar een goede verzekeringsadvocaat. Onze verzekeraar betaalde de volle 100% pas na het uitbrengen van zijn dagvaarding.
Verzekeraars, dat noem ik nu ‘Code Rood’.
Hans de Vries (was vroeger potplantenteler)
Hans@FrogsFarms.com
