Het is alweer enkele jaren geleden, maar ze maakte indruk. Met veel kabaal kwam ze als allerlaatste het zaaltje binnen. Begeleid door twee studentes, die met tassen vol ballast ook ergens een plaatsje zochten, onderbrak ze de inleiding op zoek naar de beste plaatsen. Dit was duidelijk, ‘Professor Barbara Baarsma’ maakte haar entree. We zagen haar in elk geval allemaal binnenkomen. De bijeenkomst ging over de hervorming van het geldstelsel en werd in Den Haag georganiseerd door de vaste Kamercommissie van Financiën.
Later stond ze bij Rabobank aan het hoofd van de Rabo Carbon Bank. Vanaf 2022 konden we bij Rabo niet alleen onze spaarcenten kwijt, maar de bank dacht dat het een goed plan was als we ook allemaal een ‘CO₂ Credits rekening’ zouden openen. Gewoon zo hier en daar een bankkantoor waar je wat flappen kunt tappen, dat zette geen zoden aan de dijk, dus vond de bank een heel nieuwe inkomstenbron en wie weet, kon dat wel uitgroeien tot een prachtig nieuw geldstelsel. Beginnend als CO₂-bank, via stikstof, zuurstof om uiteindelijk ook ons water via de bank te reguleren.
Blijkbaar stak iemand er ergens een stokje voor want ik hoor of lees nooit meer iets over CO₂ Credits. Wel over Barbara.
Recent haalde ze het nieuws met een rapport voor haar nieuwe baas, PWC. Dat bedrijf is dan weer de opvolger van Coopers & Lybrand, een club die in 1995 zo onhandig was om in een rapport conclusies neer te pennen die de opdrachtgever (Flora Holland) onwelgevallig waren. De veilingorganisatie had ruim een ton neergeteld voor dit onderzoek en als de conclusie dan is ‘dat de veiling geen gelijk heeft’ is dat wat zuur. Voor straf werd C&L nimmer meer ingehuurd door een veiling. Zo werkt dit dus in adviezenland.
Maar goed Barbara dus, die schrijft in haar laatste geruchtmakende rapport dat NL bezwijkt onder regelgeving. ‘Wisten we al’, denkt u nu en dat is juist, maar als Barbara het zegt luistert zelfs Jetten, dus nu hopen we met zijn allen dat er ook wat gebeurt. Helaas leert de geschiedenis dat dit niet zo is. De huidige brij aan regels vloeit voort uit 45 jaar verminderen van de regeldruk. Dat kunnen ze dus niet. Er blijft een overvloed aan nieuwe regels tot de wal (in de vorm van een eigen Trump of Milei?) het schip keert.
De 17 miljard die Barbara bijeen heeft geteld betreft uitsluitend de personeelskosten aan compliance en dergelijke. De miljarden aan gemiste omzet en bij voorbaat vergooide kansen, voortvloeiend uit door regeltjes dichtgemetselde paden, zijn door Barbara niet meegeteld. Ook mist ze de investeringen in soft- en hardware die nodig zijn om te bewijzen dat je aan de regeltjes voldoet. De ziekmakende reclames over clubs die ons ‘veilig dit en veilig dat’ verkopen zijn hier een voorbeeld van. Ook mist ze de gederfde inkomsten omdat de investeringen in deze systemen niet naar productiemogelijkheden gaan, maar naar de vereisten om te voldoen aan regelgeving.
Dan hebben we het nog niet eens over het feit dat er zoveel regelmakers en controleurs zijn ingehuurd door een almaar groeiende overheid dat er geen mensen meer zijn te vinden om het werk te doen. De Gemeente Utrecht bedacht in vijf jaar tijd 25% meer banen.
Ook dat sommetje moet je naar mijn mening iets anders lezen, meestal bedoelt men 25% meer voltijdsbanen. Helaas werkt niemand bij de overheid meer voltijd dus die 25% in banen wordt dan zo’n 32% meer mensen in deeltijd. Netto krijgt iedereen wel een voltijds salaris natuurlijk. U en ik lappen wel bij. Alle mensen die u zelf zou willen inhuren zijn dus te druk bezig met het bedenken van regeltjes om u het ondernemen onmogelijk te maken. Zij hebben geen tijd om het werk ook nog te komen doen. Toch maar weer een paar arbeidsmigranten?
Hans de Vries (was vroeger potplantenteler)
Hans@FrogsFarms.com
