De handjes van onze oogstmedewerker van de toekomst. Zullen dit grijpers zijn met daarin een mesje? Aangestuurd door een visioncamera die aangeeft welke bloem goed is en welke bloem niet? Gaat de aandacht die we dan geven aan onze ‘medewerker’ vooral zitten in het schoonmaken van de lens en de machine, zodat hij goed kan blijven rijden? Gaan we dan naar 24/7 snijden en hoe gaan we onze processen daarop inrichten?

Dit zijn allemaal vragen waar we als gerberatelers al heel langzaam over kunnen gaan nadenken. Vorige week was het dan zover; de ‘live’ onthulling van de plukrobot. Een dikke shout-out naar het projectteam, die namens de gerberatelers daarmee bezig is geweest in combinatie met de WUR. De robot kan nu de juiste bloem snijden en deze bloem ook weghangen.

Twee jaar lang investeren heeft ervoor gezorgd dat de robot nu zover is. Hij is zeker nog niet op het niveau waar het moet zijn qua snelheid, maar dat schijnt zeker geen probleem te zijn aldus de kenners. Als we op dit tempo door ontwikkelen met de plannen die er nu liggen, dan zou het zeker kunnen zijn dat de robot’s net op tijd rondrijden. Zodat het minder erg is dat de handen met vijf vingers aan het opdrogen zijn.

Dat dit nog een mega omschakeling gaat worden is in ieder geval een feit. Ook in onze branche krijgen de ‘echte’ mensen een andere rol en ik denk dat dit nog niet eens zo vervelend is. Maar hoe deze rol eruitziet zou ik nu echt nog niet weten. Voor mij als ondernemer en iemand die gek is op veranderingen en automatisering, gaat er een supertoffe tijd aankomen maar ik kan mij ook heel goed voorstellen dat andere ondernemers of personeelsleden dit anders zien.

De tijd zal het gaan leren of we blij worden van de verandering in handjes, het zal namelijk zeker niet betekenen dat het makkelijker gaat worden. Dat is mij ook wel duidelijk geworden met hetgeen dat wij al geautomatiseerd hebben.

Joyce Lansbergen, gerbera-ondernemer in Pijnacker