In de demonstratiekas ‘KAS2030’ in Bleiswijk proberen de onderzoekers van Wageningen University & Research de emissie van CO2, water, nutriënten en gewasbeschermingsmiddelen te reduceren naar nul. Vooral de interactie tussen deze drie is vaak nog onontgonnen terrein.

2020 was het eerste volle teeltjaar in deze kas. Aan de waterkant is de teelt op freesia na voor meer dan 99% echt gesloten. Voor bestrijding van plagen en schoonmaak is in de teelten drie of vier keer chemie toegepast.
Eyeopener voor de onderzoekers was de problematiek van meeldauw in gerbera en aardbei. Het lukt nog niet om dit met biologische middelen in de hand te krijgen en te houden.

Latente warmte via warmtepomp voorziet in warmtevraag

De CO2-emissie is ook nog niet helemaal op nul. Stap één is de assimilatiebelichting gerichter inzetten zodat we niet meer licht geven dan noodzakelijk. Daar hebben we al voortuitgang geboekt zodat het absolute gebruik voor de belichting zo laag mogelijk blijft.
In gerbera lukt het aardig om met de oogst van latente warmte via de warmtepomp in de warmtevraag te voorzien. De potanthurium verdampt weinig en de kas heeft door de hoge teelttemperatuur nog te veel warmteverlies.

Tekst: Frank Kempkes