Nu het ergste van de coronacrisis bezworen lijkt en de maatschappij weer langzaam begint op te starten, komen ook de ‘normale’ vragen en verzoeken weer binnen. Dat zijn gelukkig vooral positieve vragen en aanvragen voor volgend jaar, maar tegelijk merk je dat het urgentiegevoel van de crisis weer snel vergeten is. Het geeft mij het gevoel dat we weer richting het ‘oude’ normaal terugkeren, maar wellicht met een nieuwe invulling.

Ook de verduurzaming komt weer terug op de agenda. Zo las ik onlangs in een landelijke krant dat ‘ons’ Europa de biologische consumptie probeert te stimuleren via het opleggen van een ‘quotum’. Dat zette me aan het denken. Dit roept bij mij de vraag op of zo’n quotum het juiste effect zal brengen. Op zich zijn de intenties voor meer gezondere voeding wel goed. Maar is het economisch ook haalbaar, want biologische producten hebben toch een hogere kostprijs dan gangbare producten? Zonder marktonderbouwing duwt deze aanpak de biologische telers waarschijnlijk van een situatie met meerprijzen naar een minderprijs. En hoe ga je dan toch het beoogde biologische doel van 25 procent halen?

Biologische land- en tuinbouw levert per ha minder oogst op. Betekent dit nog meer hectares die gesubsidieerd moeten worden? En blijven er dan als gevolg van dit beleid minder gangbare hectares over? Met een groeiende wereldbevolking lijkt dat een knelpunt, want de vraag naar voedsel, bloemen en planten wordt juist groter. Hier liggen dan wellicht weer kansen voor de tuinbouw tot groei, uitbreiding en mogelijkheden…

De toekomst zal het leren, maar zodra de corona-crisis wegebt, zullen de andere uitdagingen weer in beeld komen. Nog genoeg te doen dus.

Dieter Baas, perkplantenteler in Ens