Stel dat je een heel goed contract hebt en je gas voor drie jaar vastgezet. Dan heb je voorlopig een hele goede positie in een tijd waarin alles duurder wordt. Want laten we eerlijk zijn; je kunt er eigenlijk wel vanuit gaan dat de prijs van gas alleen bij hoge uitzondering nog onder de twintig cent zakt als gevolg van geopolitiek en kolencentrales die worden uitgefaseerd. Wat is dan de strategie die je voor de volgende jaren uitzet?

Er zijn meerdere wegen die je kunt bewandelen. Heb je alleen een ketel, dan kun je de kas leeg laten liggen en je goedkope energie doorverkopen. Heb je een WKK; lampen uit en cashen voor je elektra. Je kunt ook op de vertrouwde voet doorgaan. Een extra scherm trekken, proberen om wat zuiniger te telen, maar nog altijd goede producten telen.

Stel dat je géén goede posities hebt op de energiemarkt. Wat doe je dan? Wat later planten, zo lang mogelijk je AC-folie dicht houden en moeten aanzien dat die financiële reserve langzaamaan verdampt als sneeuw voor de zon. Want op een gegeven moment moet dat folie er wel uit vanwege de oplopende luchtvochtigheid en de kwaliteit van je gewas. Geen paprikateler overleeft langer dan zes weken schermen.

Dus als je een reserve hebt opgebouwd in voorgaande jaren, wat ga je dan doen? Ga je dan nog investeren in een WKK of ga je de stap maken naar elektrificeren? Met dat laatste bedoel ik investeren in LED’s en ontvochtigen onder dubbele of driedubbele schermen.

Een gezond bedrijf moet door, vind ik. We zouden toch geen toonaangevende sector zijn als we dit probleem niet kunnen tackelen? Dus ik voel het meeste voor de weg vooruit, waarbij we met schermen, LED’s en ontvochtigen ver kunnen komen. Want die LED’s gaan komen, nu het onderzoek naar full LED bij paprika steeds meer vruchten afwerpt. Wel verdraaid. Gaan we nu de weg volgen naar elektrificatie, zonder dat de overheid ons daartoe dwingt? Of zit ik hier ineens reclame te maken voor LED’s?

Maikel van den Berg, zaadteler in Bleiswijk