Het berekenen van de CO₂-footprint wordt steeds relevanter voor de sector. Dit jaar gaan Glastuinbouw Nederland en de bromeliatelers samen bekijken of het mogelijk is hier handen en voeten aan te geven. Bromeliateler Ed Stofbergen ziet kansen. “De footprint berekening staat nog in de kinderschoenen. We zijn benieuwd wat we ermee kunnen en hoe we CO₂ kunnen terugdringen.”
Ed Stofbergen van Stofbergen Plant Company teelt 30 soorten bromelia’s op 3 locaties in Bergschenhoek: 9 cm bromelia’s, Guzamania’s, Tillandsia’s en ananas.
Op een aparte locatie is een laboratorium voor weefselkweekvermeerdering om eigen jong materiaal te maken, vertelt hij. “Dat is meer om eigen materiaal te testen dan dat we daar commercieel wat aan hebben. We kunnen nu op een andere manier een stukje vernieuwing doorvoeren, waar dat bij de veredelaar niet gaat. Daardoor zijn we in staat om voortdurend nieuwe producten in de markt te zetten. Je moet de consument blijven verrassen.”
Chemievrije teelt
De bromeliateelt is een teelt met weinig input, het product leent zich goed voor een biologische en duurzame teelt. “We telen al een poosje chemievrij”, zegt Stofbergen. “Dat gaat in de bron heel makkelijk. Bromelia is een hard product, het is weinig vatbaar voor ziekten en plagen. Het enige waar we soms last van hebben, is een beetje luis. Met de inzet van biologie is dat echter prima onder controle te houden.”
Ook wat het verpakkingsmateriaal betreft, heeft het bedrijf een verduurzamingsslag gemaakt. “We gebruiken veel minder plastic hoezen. Veel klanten nemen planten af zonder hoes.”
Veenvrij telen uitdaging
Waar nog wel uitdagingen liggen, is op het gebied van veenvrij telen. “Dat is nog lastig voor ons, omdat veen een component is dat het best voeding vasthoudt”, zegt de teler. “We telen nu voor 60 procent veenvrij, daarin moeten we nog een stap maken. In een volledig veenvrije teelt heb je bijvoorbeeld meer last van schimmels of onkruiden. Daar zijn we beducht voor. Ook is de bromeliateelt een langzame teelt: de plant doet er een jaar over om zich van een jong naar een consumentgeschikt product te ontwikkelen. Je moet de risico’s beperkt houden.”
De kwekerij is op zoek naar betaalbare alternatieven voor veen, zonder concessies te doen aan de kwaliteit van het substraat. Stofbergen wijst daarbij op de reis die de plant van de kwekerij naar de retail maakt. “De plant moet genoeg voeding hebben voor het schapleven bij de retailer. We willen garanderen dat onze producten zonder verlies van kwaliteit bij de consument terecht komen.”
Voordelen tuinbouwcluster
Een van de locaties van het bedrijf is gelegen in het tuinbouwcluster van Bergschenhoek. In dit cluster zitten allerlei verschillende type kwekerijen, zegt Stofbergen. “We beschikken er over WKK’s, e-ketels, zonnepanelen en waterbuffertanks: alle energie die wordt opgewekt gebruiken we zo efficiënt en flexibel mogelijk. We maken op ons bedrijf gebruik van het water uit het cluster en ook de elektriciteit wordt vanuit de WKK in het cluster betrokken. De CO₂ die hierbij vrijkomt, gaat weer naar de groentetelers. Door met z’n allen te investeren in energie kun je de kosten laag houden en zo duurzaam mogelijk telen.”
Het cluster is inmiddels ook bezig om de mogelijkheden van aardwarmte te onderzoeken. De verwachting is dat we hier eind dit jaar/begin volgend jaar een tweede stap in kunnen zetten, aldus de teler. “We moeten uiteindelijk van fossiele brandstof af. Aardwarmte is een mooie stap daar naartoe. Het gebied waarin je zit, bepaalt uiteindelijk wat je wel of niet kunt op weg naar de energietransitie. Wat dat betreft hebben we geluk dat we in een energiecluster zitten.”
CO₂-neutraal telen
Wat de bromeliateelt aangaat, ziet Stofbergen kansen om CO₂ terug te dringen. De kwekerij heeft hierin al een stap gezet met de milieufootprint berekeningen (FloriPEFCR) voor bloemen en planten van Royal FloraHolland, zegt de teler, die tevens vicevoorzitter van de ledenraad van de veiling is. De volgende stap is een CO₂-footprint berekening. “We hebben zoveel mogelijk instrumenten nodig om CO₂-neutraal te telen. De footprint berekening staat nog in de kinderschoenen, we zijn benieuwd wat we ermee kunnen en hoe we CO₂ kunnen terugdringen. Het is interessant om hier meer inzicht in te krijgen en dat sectorbreed op te pakken.”
Tekst: Annemarie Gerbrandy
