Dan lig je opeens in een ziekenhuisbed.
Geen idee hoe ik er kwam en wat ik er deed.
Vaak genoeg gezegd, “als het moment daar is en ik val, laat maar liggen”
Vond en vind ik eigenlijk al jaren, maar ze heeft zich er niets van aangetrokken en deed wat ze op dat moment het beste vond, mijn grootspraak negeren en me niet laten liggen, maar actie.
Twee ziekenwagens + de brandweer en meer nog mijn echtgenote die met 112 aan de telefoon alles deed wat noodzakelijk was om te voorkomen dat ik er echt mee ophield. Goed gedaan meissie en bedankt, want ondanks mijn stoere taal wil ik er eigenlijk best nog wel een tijdje bijblijven.
Lijkt er dus op dat dankzij deze daadkracht mijn leven nog iets langer door mag gaan. Heb ik niet echt verdiend, maar anderen beslisten. Gekke is dat ik er echt wel blij mee ben dat mijn mening werd overruled.
Ziet er naar uit dat ik dit ziekenhuisbed op een redelijke termijn mag verlaten en dan zal blijken hoe lang het nog gaat lukken. Met een verse stent in één van de aderen zou het weer een tijdje goed moeten gaan.
Hans de Vries (was vroeger potplantenteler)
Hans@FrogsFarms.com
