Deze titel is voor mij relevanter dan ooit. Alleen als je durft te kiezen voor elkaar kun je samen het proces beter inrichten zodat beide partijen kunnen groeien en bloeien. Bij mij staat voorop dat je samen in een partnership mag leren en inzichten mag opdoen. Wat mij betreft zijn de inzichten in wat minder goed gaat juist nodig om met elkaar de volgende stap te kunnen zetten, maar ook om te delen waar je zelf tegen aanloopt.

Dit kan alleen slagen met open en transparante communicatie. Nu kan dit wellicht net een knelpunt zijn in de sector waarin wij verkeren. Gedomineerd door mannen die het al gauw afdoen met zweverig geklets over gevoelens en de gedachte: ik moet toch mijn eigen shit zelf oplossen. En toch zie je als je het gesprek fatsoenlijk en transparant met elkaar aangaat, waarbij je respect hebt voor beide standpunten, dat je verder komt dan dat we blijven denken dat we onze eigen shit maar op moeten lossen.

Bedrijven zullen deze winter gedwongen worden om keuzes te maken. Er komt helaas een enorme schaarste op de markt met betrekking tot producten. Wie ga je dan wat gunnen? Je kunt een bloem maar één keer naar iemand toe verdelen. Logischerwijs − voor mij − maak je deze verdeling op basis van partnership. Wie ‘helpt’ ons ook in tijden dat we bloemen over hebben? Met wie kunnen we letterlijk bouwen aan het bloemenschap van de toekomst?

Maar wij als telers moeten ook beseffen dat we moeten kiezen voor onze toeleveranciers. Want ook bij hen droogt het op als wij bij de gedachte blijven ‘cash is king’ en niet investeren of onze plannen niet delen omdat we in onzekerheid verkeren. Ook daarvoor geldt weer hoe transparanter je communicatie is, wat wil en kun je wel en wat niet, dat je zal zien dat er echt nieuwe deuren opengaan. Ik ben benieuwd naar jullie keuzes.

Joyce Lansbergen, gerbera-ondernemer in Pijnacker