Laatst kwam ik een man tegen en die vertelde mij zijn verhaal over groot dromen, maar klein doen. Hij vertelde mij vol passie dat hij een kleine jongen was die vaak optrok met zijn grootvader. Als klein mannetje mee naar de bloemenveiling, daar werd een aantal keer in de week vroeg in de ochtend door zijn opa een vrachtwagen met bloemen gekocht. Samen met de chauffeur werden de bloemen ingepakt van karren naar pallets en direct vervoerd naar het VK.

Zoals hij mij vertelde was hij telkens opnieuw onder de indruk van de hectiek, de geweldige massa bloemen en planten die door de bloemenveiling gereden werden en in zijn ogen was er blijkbaar niets mooier, groter en indrukwekkender dan deze bloemenveiling. Als klein jongetje droomde hij ervan om op zo’n tractor door die grote hal te rijden om met veel passie en correctheid de bloemen te verdelen die enkele uren later al via klanten hun weg zouden vinden naar het grote Europa.

Met kleine stapjes en vele jaren later heeft hij inderdaad een rol binnen de bloemenveiling gekregen. Door op ledenniveau mee te praten met directie en RVC over grote zaken en continu zich te blijven realiseren dat welke beslissing of verandering ook gevolgen heeft voor het verdienmodel van onze klanten en leden. Hij vertelde mij dat naast het trots zijn op die mooie veiling hem ook zorgen gaf. Gaat de organisatie snel genoeg? Krijgen we onze leden en klanten wel mee met onze beslissingen?

Enkele weken geleden kwam hij op de veiling aan, vanuit de verte zag hij de indrukwekkende locatie waar die dag een grote beslissing genomen zou worden over duurzaamheid. Met het lopen naar de vergaderlocatie kwam hij over de brug waar hij met zijn opa liep, zag hij de kapper waar zijn opa zich in het verleden liet knippen. Toen realiseerde hij zich: ik ben echt enorm blij dat ik vandaag met deze mooie club een beslissing kan nemen die onze sector fundament geeft om de wereld te blijven voorzien van gecertificeerde bloemen, met een gedrag dat hoort bij de situatie waar de aarde zich in bevindt. Met een goed gevoel stemde hij positief in met het duurzaamheidsplan van FloraHolland.

Na dit verteld te hebben stapte hij op zijn fiets en vertrok, hij ging met een bakje koffie zijn opa vertellen wat er die dag was gebeurd. Wat daar verder is besproken, kan ik hoogstens naar gissen.

Evert van Helvoort, chrysantenteler in Brakel