Zoals iedereen raak ook ik niet uitgepraat over het elitaire neerkijken op onze sector door Klaas Knot. Als ik hem zie dan stel ik me zo voor dat hij in een luxe villa in Amsterdam woont met een butler. De afgelopen tijd heeft hij zelf zijn viooltjes geplant in de terraspotten op de trappen van de villa.

Tussendoor krijgt hij de eerste verse aardbeitjes van Nederlandse bodem geserveerd van zijn butler. En na gedane arbeid kijkt hij nog even tevreden de tuin rond, trots op zijn werk en snelt hij naar binnen als het belletje voor de tweede keer etenstijd rinkelt. Niets zo lekker als een maaltijd na gedane arbeid. Ja toch?

De gekookte piepers worden geflankeerd door Hollandse bloemkool met een witte kruidensaus en de Nederlandse sla wordt helaas enigszins ontsierd door Spaanse paprika’s en tomaatjes. “Tsja, deze keer waren de Spanjaarden in de aanbieding meneer Knot”. Het glas met het witte Frysling wijntje maakt het oer-Hollandse gevoel al snel weer goed. Want hij heeft het beste voor met Nederland en daarom koopt zijn butler zoveel mogelijk Nederlands product. Mits ze goedkoper zijn natuurlijk, want er moet wel geconcurreerd worden. Ja toch?

Knot gaat verder tegen de butler: “De gewone man moet ook voordelig gezond kunnen eten en DNB waakt over onze welvaart.” Tsja, daar is inflatie voor nodig, anders houden de mensen hun geld op de bank en dat is niet de bedoeling van een bank. De banken moeten dan juist hun geld bij DNB stallen, zodat die daar rente over kan betalen om de overwinsten van de banken overeind te houden. Iemand moet dit dure land zo meteen kunnen blijven betalen. Ja toch?

DNB maakt daarom even 3,5 miljard verlies, maar dat is niet erg, want dan betaalt ze de overheid gewoon tien jaar lang geen dividend uit. De gewone man, die hoest dat wel weer op via de belastingen. Ja toch?

De gewone butler schenkt nog een keer bij en draait zich om. Met een verongelijkt gezicht haalt hij uit zijn zak het plastic zakje met versnipperd geld dat hij onlangs van de balie op het DNB-hoofdkantoor heeft meegenomen en leest: ‘geld maakt niet gelukkig, gelukkig maken wij wel geld’ en beent weg naar de uitgang.

Dieter Baas, perkplantenteler in Ens