Op het moment van schrijven is het coronavirus tot op enkele kilometers genaderd in de polder. Samen met de vele regenbuien en stormen van februari komt dit er ook nog ‘even’ bij. Het virus is natuurlijk verschrikkelijk voor iedereen die ermee te maken heeft. Vooral de zekerheid dat 2 á 3% van de besmette mensen eraan overlijdt maakt dit een crisis. Dit overlijden wordt ook wel ‘oversterfte’ genoemd.

In de winter van 2017/2018 heerste er in Nederland ook een lange periode een zeer heftige griep. De oversterfte in Nederland was destijds ruim 9.000 personen. Dat was ook een pittige tijd. Op een gegeven moment zat van onze medewerkers ongeveer 40% echt ziek thuis. Vanaf dat moment zijn wij in onze kantines structureel fruit gaan verstrekken zodat al onze mensen hun weerstand op peil kunnen houden. Of het daaraan te danken is weet ik niet, maar ons ziekteverzuim lag vorig jaar onder de 1,5%. Daar zijn we trots op en dat willen we graag zo houden!

Wij doen er in onze kwekerij daarom ook nu alles weer aan om dit virus buiten de deur te houden en gezond te blijven. Meerdere keren per dag worden de veelgebruikte deurposten gedesinfecteerd en we hebben zelfs een algehele desinfectie reset in het bedrijf gehad door een schoonmaakbedrijf. Achteraf willen we namelijk wel voor ons gevoel er alles aan gedaan hebben. Maar met ruim 200 extra arbeidskrachten per dag voelt dat wel als een hele opgave.

Als ik naar de corona-gekte kijk vanuit een gezond cynisch boerenverstand, dan denk ik dat er ook veel economische belangen meespelen om gebieden, bedrijven en mensen in quarantaine te stoppen. Het komt de media en sommige overheden ook wel goed uit, zo lijkt het. In mijn optiek zou het triest zijn als dat echt zo is. Als ik hoor dat het virus bij hogere temperaturen niet overleeft, dan hoop ik dat we snel zomer krijgen en buiten kunnen genieten van het mooie weer en de vrolijke kleuren van onze supermooie violen.

Dieter Baas, perkplantenteler in Ens